سلام بر بینندگان خوبم در هرجایی از این دنیای بزرگ که هستید ، این بار برایتان کوله باری دارم از دست تهی ، تا نباشد خالی از بی حاصلی . شعری تقدیمتان می دارم که قبلاً در اردیبهشت ماه گذشته در کتابی تحت عنوان " این روشنای نزدیک " توسط انتشارات محترم سخن گستر مشهد در مجموعه ای به همین نام در نمایشگاه بین المللی کتاب رونمایی گردید ، در این مجموعه اثر کوتاهی از اینجانب که بیوگرافی و یک غزل می باشد از این بنده حقیر هم چاپ گردیده که احتمالاً در کتابفروشی ها موجود است ، شما دوستان شعردوست را به دیدن آن دعوت می کنم . شعر نه چندان زیبای " وای تو وای همه ، وای همه وای تو بود " غزلی است از اینجانب که در مجموعه جای داده شده است . همراه مجموعه که برای من از طرف انتشارات محترم سخن گستر پست شده نامه ای است که خود شعر زیبایی است و خطاب به بنده نوشته و چون متن بسیار زیبایی دارد ، من روا ندیدم که شما را از متن آن محروم سازم . قبل از هرچیز بی نهایت از لطف مدیریت محترم انتشارات سخن گستر مشهد و دوست عزیز جناب آقای محسن سراجی تشکر و قدردانی نموده و ایشان را به ادامه این کار بزرگ و مفید تشویق نمایم . برای ایشان و همه کسانی که در راه پیشبرد ادبیات این مرز و بوم در حال فعالیت اند موفقیت و بهروزی آرزو می کنم .

فتاح بحرانی .


** وای تو وای همه ، وای همه وای تو بود **

داراب ۱۵ مرداد ماه ۱۳۸۳

یاد آن روزی که دراعمــاق دل جـــــای تو بــــود

روی چشمم روز و شب گلدسته پـــــای تو بــــود

هر طرف سر می زدم ابری ز ابریشم بــــه پــــا

روی دوشم رشته زلف ســــمن ســــای تو بــــود

وای می کردی اگر امروز می دیدی به خــــواب

وای تو وای همـــه وای همــــه وای تــــو بــــود

ســــالــــها در خانــــه مهـــمان عروســــی غـمم

حکم قتل خانگی با مهر و امــــضای تــــو بــــود 

دوختم من جامه ای از شعر و پوشاندم بــه بــــاد

جامــــه ام انــــدازه انــــدام زیبــــای تــو بــــود

موج می زد اشک من طوفانی از غم شد بـــه پا

قایـــقی وارونه در امــــواج دریای تــــو بــــود

می زدم سر را به سنگ و ناله می کردم ز درد

هرکجای خانه را دیدم کـــه مـــأوای تـــو بـــود

می تراشد ســــینه ام فتــــاح غـــم آبـــاد دلـــت

هرکه را دیدم غمـین از غربت نــــای تو بــــود

سال خوبی برای تک تک دوستانم آرزو دارم و امیدوارم زنده باشم و سال دیگر پیامی را به شما هدیه کنم . 

دوستدار شما ، فتاح بحرانی

نکته مهم : به علت نقصان قسمت نظرات سایت ، لطفاً در هنگام گذاشتن نظر خود ، اگر دارای وبلاگ ، وبسایت و یا ایمیل هستید ، در قسمت " عنوان شما " به جای نوشتن نام خود ، نام وبلاگ ، وبسایت و ایمیل خود را بنویسید تا صاحب این سایت بتواند با شما ارتباط برقرار کند . با تشکر .

جمعه 2 اسفند 87 داراب

باز هم من را صـــــــدا کن ، باز هــــم

از خـــدا من را جـــــــدا کن باز هــــــم

پیش من امشب بمان و لحــــــظه ای

با صـــــــدایت آشــــــنا کن باز هــــــم

دست تنهایی مـــــن در دســــت بـاد

ما دو را امشـــــب دعـــــا کن باز هم

خواب دیـــــدم بوســـــه بر رویم زدی

خـــواب را تعبـــــیر مـــــــا کن باز هم  

تـــــو نـــــــدیدی انتـــــهای بــــــــودنم 

رخـــــــنه بر بی انتـــــــها کن باز هــــم

با نگاهــــی کــــــشته ای دیــگر مـــــرا

بار دیـــــــگر هــــم نگــا کـــــن باز هم

آمــــــــدم گل بـــــو کنـــــم از بــــــاغ تو

درب بــــــاغ لاله وا کـــــــــن باز هــــــم

مــــن رهـــــــا کردی و رفتــــی راه خود

ایـن رهــــایی را رهــــــا کــــــن باز هم

آمــــدی کـــردی مــــــرا زندانـــــــی ات

درب زنــــدان را تو وا کـــــــن باز هـــــم 

دســـــــت تنـــــــهای مرا اینـــــــجا بکار  

سایـــــــه ای بر خـــــــود بنا کن باز هم 

شـــــــرم رخــسار تو آتــــــش مــی زند

باز هـــم شــرم و حیا کـــــن باز هـــم

بسته ای دستم به بــــند دست خــود

تا که احــیا کنم آن زخم به جا مانده ز ظلم

ششم مرداد 87 داراب

یاد دیــــــداری که با گلهـــــای پرپر داشـــــتم

یاد عــــــطر خاطراتی را که در ســـــر داشتم

پای گــــل زیر صنـــــوبر آتشی کــــــردم به پا

سنــــــگر آزادگی را مــــــن منـــور داشـــــتم

ساده بودم ، شعر می گفـــتم برای سادگان

شــعر سرخ سادگی را جمله از بر داشـــــتم

دامــــنی گل می خــریدم از بهار ســــــبز باغ

باغ را از عطر شــعر خود معــــــطر داشــــــتم

شعر من تصویری از بیهودگی های من است

بهر تو تصـویر خود را مـــــن مصور داشـــــــتم

درب نا اهلان به رویم بسته ، زندانــی شدم

من کلیــدی از نیایش بهـــر این در داشـــــتم

خنجری در دست همراهان و من بی اعــــتنا

عــــــادت دیرینــــــه من با زخم خنجر داشتم

بسته فـــــریادم کـــــــه تا یادم رود فـریادی ام

یـــــاد فـــــــریادی کـــــه با الله اکبر داشــــــتم 

داشـــتم من پیروانی در بلاد شـــــرق و غرب 

از خـــــلیج فارس تا دریای احـــــــمر داشــتم 

همسرم دور از من و از ذهـــن من بی اطلاع 

کاش من هم در نهانم ذهن همسر داشــتم